MAJ na Foksal Środa 9 maja

Spotkanie zorganizowane przez Klub Publicystyki Klulturalnej SDP nosiło tytuł „Znam papieża Franciszka”. Gość spotkania, bernardyn Herkulan Wróbel jest misjonarzem w Argentynie. Wyjechał do tego kraju w 1966 roku do pracy duszpasterskiej wśród Polonii. W San José zbudował kościół św. Maksymiliana Kolbego. W latach 1982-1992 był przełożonym w Martin Coronado, a między 1996-2006 rektorem Polskiej Misji Katolickiej w Argentynie.

Gość „Maj na Foksal” opowiadał o swojej reakcji na wieść, że jego przyjaciel (Jorge Mario Bergoglio) został papieżem. - To była dla nas niespodzianka, my się tego nie spodziewaliśmy, tym bardziej, że w mediach kardynał Bergoglio nie był brany pod uwagę. Ale jak został wybrany, to się bardzo ucieszyliśmy, bo osobiście go znaliśmy.

Ojciec Wróbel przytoczył także wspomnienia siostry Jorge Bergoglio - MariI, która odwiedziła zakonników w Argentynie. - W dniu wyboru sam do mnie zadzwonił. Prawie, że umierałam ze wzruszenia i szczęścia. Później dzwonił do mnie jeszcze trzy razy. Rozmowy zawsze były krótkie. Najpiękniejsze dla mnie jest to, że nadal pozostał „Jorgem”, czyli „Jerzym”.

Ks. Wróbel opisywał postać obecnego papieża - Taki serdeczny, bardzo przyjemny, (…) nigdy nie obnosił się z tym, że był prymasem, (…) jak się żegnał to mówił: „proszę módlcie się za mnie”. Ojciec Wróbel w kontekście osoby nowego papieża używa również słów wypowiedzianych przez Jezusa: „Ubogich zawsze mieć będziecie u siebie, mnie nie zawsze mieć będziecie”.

Na spotkaniu w Domu Dziennikarza ojciec Wróbel mówił również o spotkaniu z siostrą obecnego papieża Marią Eleną Bergoglio. Nie brała ona udziału w inauguracji pontyfikatu na placu Świętego Piotra. Spełniła prośbę brata, aby Argentyńczycy, którzy zamierzali wydać pieniądze na podróż do Rzymu, przekazali je biednym. Tak też zrobiła siotra Jego Świątobliwości. 

W czasie spotkania Maria Elena opowiadała o tym, jak zapamiętała papieża - swojego brata - z czasów dzieciństwa. Mówiła, że był normalnym chłopakiem i lubił grać w piłkę. Wspominała, że papież jako nastolatek miał usunięty fragment prawego płuca i ze względu na stan zdrowia nie mógł zostać misjonarzem. – Teraz został misjonarzem całego świata – powiedziała siostra papieża. W jej pamięci pozostały wspomnienia o domu rodzinnym i życiu w dzielnicy Flores, ubogiej części Buenos Aires.

Ojciec Wróbel opowiadał również o Polonii i sytuacji Kościoła argentyńskiego. Mówił o fali emigracyjnej z Polski do Argentyny, która miała miejsce po II wojnie światowej. Na spotkaniu został poruszony również temat rewolucji za czasów Juana Peróna, kiedy to dochodziło do palenia kościołów. Ojciec Wróbel mówił również o roku 1958. Wtedy to z inicjatywy ojców Andrzeja Smolenia i Justyniana Maciaszka w Argentynie został otwarty ośrodek duszpasterstwa polskiego. Wkrótce powstawały przy nim nowe instytucje, takie jak szkoły czy drużyny harcerskie.

Ojciec Wróbel wspominał swoje przybycie do Argentyny w 1966 r. i uwolnienie się spod władzy komunizmu. – Mówili, że jestem „czerwony”, bo dostałem paszport za czasów PRL”.

Gość „Maj na Foksal” mówił, że obecnie w Argentynie dominującym wyznaniem jest katolicyzm, jednak niewielki procent ludności (ok. 2 proc.) chodzi do kościoła. W całej Argentynie odczuwalny jest brak duchowieństwa i odnotowuje się małą liczbę powołań do kapłaństwa. Jest to biedny Kościół, wiele parafii jest likwidowanych. Nie ma tam katolickich mediów, brak katolickich dzienników, wydawany jest tylko jeden tygodnik. W Argentynie jest ok. stu księży z Polski, ale w duszpasterstwie tylko ośmiu. Są wśród nich redemptoryści, franciszkanie i Księża Misjonarze Świętej Rodziny. Spełniają swoją posługę m.in. w szpitalach.

Ojciec ks. dr Herkulan Antoni Wróbel, OFM urodził się 8 marca 1934 roku w Wierzchowiskach woj. lubelskie. W 1951 roku wstąpił do nowicjatu oo. bernardynów w

Leżajsku. Studia filozoficzno-teologiczne ukończył w Wyższym Seminarium Duchownym oo. bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej i 26 czerwca 1960 roku przyjął święcenia

kapłańskie (z rąk ówczesnego biskupa sufragana krakowskiego Karola Wojtyły, późniejszego Papieża Jana Pawła II). W 1964 roku ukończył studia historii kościoła na Wydziale

Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu w Lublinie. Tytuł licencjata uzyskał w 1991 roku na Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu, gdzie w 1999 roku , pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Józefa Swastka, obronił także pracę doktorską pt. “Historia duszpasterswa polskiego w Argentynie w latach 1897-1997”. 

W 1966 roku wyjechał do Argentyny do pracy duszpasterskiej wśród Polonii. Zamieszkał w klasztorze Ojców Bernardynów w Martin Coronado (Buenos Aires). W latach 1971-1980

pracował wśród Polaków i Argentyńczyków w Rosario. Pomagał w pracy ks. prałatowi Andrzejowi Gawędzkiemu, który od 1947 roku zorganizował opiekę duszpasterską wśród Polaków w Rosario i okolicy. W styczniu 1980 roku wrócił do Martin Coronado i dojeżdżał do polskich ośrodków duszpasterskich w San José i Llavallol. W San José zbudował kościół św. Maksymiliana Kolbego. W latach 1982-1992 był przełożonym w Martin Coronado.

Zbudował drugi pawilon Domu Spokojnej Starości w Martin Coronado, wraz z kaplicą i mieszkaniami dla SS. Albertynek. W latach 1996-2006 sprawował bowiązki rektora Polskiej

Misji Katolickiej w Argentynie.

Oprócz pracy duszpasterskiej poświęca dużo czasu badaniom na temat duchowieństwa polskiego w Argentynie. Opublikował 275 artykułów, w tym 15 wydawnictw książkowych, bierze także czynny udział w życiu naukowym i społecznym w Argentynie, a także w Polsce.

 

Za pracę społeczną i kuluralną otrzymał od rządu polskiego “Krzyż Kawalerski Orderu

Odrodzenia Polski”, “Krzyż Oficerski Orderu Orodzenia Polski” i “Krzyż Komandorski

Orderu Odrodzenia Polski”. Należy do kilku organizacji naukowych w Argentynie i w Polsce.

Obecnie jest oprzełożonym klasztoru w Martin Coronado (Buenos Aires).