25 października, po uroczystości wręczenia nagrody Niptel 2011 w siedzibie ATM w Warszawie odbyła się dyskusja „Czy potrzebna jest nowa ustawa medialna – ile telewizji publicznej nam potrzeba?”
W dyskusji udział wzięli: Juliusz Braun, prezes TVP, Witold Graboś, członek KRRiT, Maciej Strzembosz, prezes Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych, medioznawca, prof. Wiesław Godzic ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Agnieszka Odorowicz, dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Spotkanie prowadził red. Piotr Najsztub.
Według prof. Wiesława Godzica media publiczne, które istnieją wszędzie w Europie, powinny wskazywać standardy, ale ich rola w Polsce nie powinna być tak duża jak obecnie. Jest ich za dużo i wymagają restrukturyzacji. Świat idzie w kierunku kanałów tematycznych. Jeśli chodzi o program telewizyjny, to powinien on być drapieżny, kontrowersyjny, jednocześnie bogaty w inspirujące i mądre debaty.
Prezes zarządu TVP Juliusz Braun zauważył, że media publiczne mają szeroką widownię, również w Internecie - poniedziałkowy Teatr Telewizji, nadawany „na żywo”, obejrzało 3 mln widzów, w tym 100 tysięcy internautów. Braun jest zwolennikiem zachowania reklam, ale w 30 procentach. Reszta wpływów powinna pochodzić z dofinansowania publicznego i dochodów własnych. Jego zdaniem należy stworzyć klarowny system finansowania mediów publicznych.
Zdaniem Macieja Strzembosza należy o telewizji publicznej rozmawiać jako o producencie treści; 40 procent rynku powinno być w jej rękach. Misją tv publicznej jest nie mówienie o kulturze, ale jej robienie. Niestety, w Polsce zniszczono system opłat abonamentowych. Według Strzembosza obecnie grozi ze strony nadawców komercyjnych zalew tandety medialnej, przed którą trzeba ochronić odbiorcę.
Agnieszka Odorowicz podkreśliła, że media publiczne to narodowe dobro kultury, a ich główną misją jest edukacja. Oceniła, że jesteśmy dużym państwem i stać nas na duże media publiczne. Według niej jedyną uczciwą formą utrzymywania mediów publicznych jest abonament radiowo-telewizyjny, gdyż tylko on może dostarczyć środków finansowych niezależnych od woli politycznej. W telewizji publicznej mają znajdować miejsce różne nurty. Nie może być tak, że zabraknie w niej na przykład miejsca dla relacji o twórczości Nieznalskiej.
Witold Graboś stwierdził, że o tym ile będzie telewizji publicznej zadecyduje widz. Obecnie mamy 156 programów telewizyjnych w języku polskim, które można oglądać poprzez kablówki, satelity, itd. Media publiczne powinny wyznaczać ramy programowe, etyczne i estetyczne.
Na temat ośrodków regionalnych wypowiedział się na koniec dyskusji prezes Juliusz Braun. Są one – stwierdził – w niedobrej formie. Ale w momencie cyfryzacji stoją przed wielką szansą , bo nikt poza nadawcą publicznym nie stworzy lokalnej czy regionalnej telewizji. Próby podejmowane przez nadawców komercyjnych nie powiodły się. Publiczna telewizja lokalna jest potrzebna.
Notował: Marek Palczewski
Czytaj również rozmowę z prof. Wiesławem Godzicem TUTAJ
Komentarze
Disqus
