W odpowiedzi na felieton red. Stefana Truszczyńskiego, który został opublikowany na stronie internetowej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i na portalu wPolityce....
Rada Programowa Radia Wrocław uczciła jubileusz pracy dziennikarskiej dwojga zasłużonych redaktorów rozgłośni wrocławskiej: red. Maksymiliana Kubicy i red....
My, niżej podpisani pracownicy i współpracownicy Programu Trzeciego Polskiego Radia, w związku z wypowiedzeniem przez Zarząd Polskiego Radia umowy o pracę z Jerzym Sosnowskim, wyrażamy zdecydowany sprzeciw wobec tej decyzji. Uważamy, że nie ma ona merytorycznych podstaw i oznacza wielką stratę nie tylko dla Programu Trzeciego, ale całego Polskiego Radia....
Czy można obiektywnie analizować media i jak to się robi? Czy można analizować rynek medialny? Jak to robią w innych krajach? Czy dzisiejsze polskie instytucje potrafią dokonać analizy polskich mediów i polskiego systemu medialnego? Czy wzorem innych krajów demokratycznych powinna zostać powołana Rada Prasowa albo Instytut Medialny?
Udział w debacie potwierdzili:
Krzysztof Cz.....
Ukazała się książka Bogusławy Dobek – Ostrowskiej „Polski system medialny na rozdrożu. Media w polityce, polityka w mediach” (Wrocław 2011). Autorka pisze o polskich dziennikarzach i ich kulturze zawodowej, o mediatyzacji polityki i uzależnieniu mediów od polityki i odwrotnie.
Na stronach 155 – 156 ocenia okres prezesury Krzysztofa Skowrońskiego w „Trójce”. Pisząc o upolitycznieniu mediów publicznych zauważa różnice pomiędzy TVP a Polskim Radiem: „O ile stronniczość TVP jest oczywista, a poparcie dla partii i kandydatów zmieniało się wraz z kolejnymi ekipami zarządzającymi, o tyle przykład Polskiego Radia nie jest jednoznaczny”. Jej zdaniem ze schematu podporządkowania mediów publicznych linii politycznej rządzących nimi partii wymyka się Program Trzeci PR. Autorka stwierdza: „Analiza zawartości pasma >>Zapraszamy do Trójki – Ranek<<, nadawanego w czasie najwyższej słuchalności od szóstej do dziewiątej rano, w okresie od 1 lutego do 30 kwietnia 2008 r. nie potwierdza tezy o łamaniu zasad rzetelności dziennikarskiej. Wydaje się to tym bardziej zaskakujące, że dyrektorem >>Trójki” był w tamtym czasie K. Skowroński, dziennikarz manifestujący prawicowe poglądy i często potępiany za swoje preferencje, za to, ze >>oddał się jednej opcji, jest propisowski <<(Niziołek, 2007:47)”.
Profesor Dobek – Ostrowska przytacza badania dotyczące „Salonu Politycznego Trójki” w kwietniu 2008 r. prowadzonego przez Skowrońskiego i Michała Karnowskiego, z których wynika, że w 63% sekwencji poszukiwali oni informacji, w 15% krytykowali, a w 3% atakowali swoich rozmówców. Zarówno krytyka, jak i atak miały merytoryczny, a nie personalny charakter. Na 35 zaproszonych polityków 43% było z PO, a 30% z PiS. Jako neutralne zakwalifikowano 70% sekwencji dziennikarzy, a jedynie w 2 rozmowach stwierdzono stronniczą postawę wobec polityków PO (w rozmowach prowadzonych przez Michała Karnowskiego).
Autorka konkluduje, że to wyważenie tonu i utrzymywanie równowagi spowodowało, że słuchacze nie odwrócili się od Trójki, a nawet wzrosła jej słuchalność.
Szersze omówienie w/w książki zaprezentujemy na naszych łamach w przyszłym tygodniu.