Ewa Stocka-Reksza

3 listopada 2011 roku w wieku 90 lat zmarła Red. Mieczysława Ewa Stocka-Reksza - dziennikarka radiowa, publicystka, sprawozdawca parlamentarny, reportażystka. W Polskim Radiu pracowała od 1945 do 1981 roku. W tym czasie w latach 1960 – 1968 była Kierownikiem Redakcji Społecznej. Długoletni członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 15 listopada 2011 o godz. 13-tej w Domu Pogrzebowym na Powązkach Wojskowych, po czym nastąpi przewiezienie prochów do rodzinnego grobu na Starych Powązkach (IV brama godz. 14.30)

 


 

26 sierpnia 2011 zmarła w Warszawie w wieku lat 85

KAZIMIERA KIJOWSKA

Była członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Pogrzeb odbędzie się 1 września 2011 w Kościele Środowisk Twórczych przy Placu Teatralnym o godzinie 10:30. Po Mszy Św. nastąpi przejazd autokarem na Cmentarz Cywilny Stare Powązki. Początek uroczystości na cmentarzu ok. godziny 12:00, Pierwsza Brama.

 

Kazimiera Kijowska  urodzona w Krakowie 4 marca 1926, zmarła w Warszawie 26 sierpnia 2011. Polska dziennikarka, żołnierz AK, uczestniczka opozycji demokratycznej. Żona Andrzeja Kijowskiego i matka Andrzeja Tadeusza Kijowskiego.

W latach 1960 – 1981 była redaktorką pisma „Gromada Rolnik Polski”. W 1981 r. zaangażowana w strukturach dziennikarskich NSZZ „Solidarność”. Desygnowana na stanowisko zastępcy naczelnego redaktora pisma „Solidarność” Rolników Indywidualnych, które nigdy nie powstało.

W stanie wojennym Kazimiera Kijowska zaangażowała się w ruch pomocy humanitarnej koordynowany przez Duszpasterstwo Środowisk Twórczych w Warszawie. Pod pseudonimem Jagoda Jędrychowska opublikowała w Kulturze Paryskiej „Rozmowy niekontrolowane”. Książka ta wyróżniona nagrodą Dziennikarzy Niezależnych im. Stanisława Konarskiego w 1988 r. była cyklem anonimowych wywiadów z najważniejszymi postaciami opozycji demokratycznej. „Rozmowy niekontrolowane” były odczytywane i rozpowszechniane na bieżąco przez Radio Wolna Europa. Wśród ukrytych pod literami greckiego alfabetów rozmówców autorki (Alfa), znaleźli się wszyscy najważniejsi analitycy i komentatorzy analizujący szanse i zagrożenia podziemnej walki o niepodległość prowadzonej przez opozycję demokratyczną. Byli wśród nich m.in.: Józef Tischner (Beta), Jarosław Marek Rymkiewicz (Gamma), Andrzej Kijowski (Delta), Jan Olszewski (Epsilon), Bolesław Fac (Zeta), Lech Bądkowski (Eta), Stefan Bratkowski (Theta), Noemi Madejska ( Iota), Stanisław Mierzwa (Kappa), Dorota Terakowska (Lambda), Stanisław Radwan (Chi), Mirosław Drzewiecki (Omikron), Marek Rostworowski ( Ypsilon), Wiktor Klint (Tau), Ryszard Reiff (Omega). Opublikowany już po roku 1989 tom rozmów z działaczami emigracyjnymi nosił tytuł "Widzieć Polskę z oddalenia".

Po śmierci męża Andrzeja Kijowskiego Kazimiera Kijowska poświęciła się pracom edytorskim, porządkując dorobek pisarza oraz przewodnicząc od 1995 r. pracom jury Nagrody im. Andrzeja Kijowskiego.

Źródło: Słownik Niezależni dla kultury 1976-1989

 


 

 

 

Dnia 9 sierpnia 2011 roku zmarł redaktor Tadeusz Wrona. 

 

Miał 65 lat. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

 

 

 

                                                                                                         Idzie skacząc po górach, przeskakując pagórki

Redaktor Tadeusz Wrona

Swoją pracę rozpoczął jako górnik w Nowej Rudzie. Był jednym z założycieli górniczej NSZZ Solidarność w tym mieście i jednym z jej liderów. Po wprowadzeniu stanu wojennego aktywnie włączył się w działalność podziemną. Należał do najaktywniejszych członków Solidarności Walczącej Ziemi Kłodzkiej. Kilkakrotnie aresztowany przez Służbę Bezpieczeństwa i pozbawiony pracy. W 1982 r. rozpoczął swoją wędrówkę po górach i pagórkach jego ukochanej Ziemi Kłodzkiej: lektury, redakcja, druk i kolportaż prasy podziemnej… i bieda.

Aż do śmierci nie miał stałej pracy. Imał się różnych zajęć. Najdłużej prowadził szkółkę jeździecką, praca z dziećmi i końmi była jego żywiołem. Pisywał do prasy lokalnej w Kłodzkiem. W święta Bożego Narodzenia, organizując gwiazdkę dla swoich wychowanków, występował jako Święty Mikołaj – nie musiał się charakteryzować. Ale nie tylko dlatego przyjaciele nazywali go Kłodzkim Świętym Mikołajem. On mimo swoich ogromnych kłopotów i biedy tworzył atmosferę, w której każdy psychicznie odpoczywał: był mądry, dobry, gotów podzielić się wszystkim ze wszystkimi, mimo że tak niewiele miał. Tadeusz miał wiernych przyjaciół, którzy na miarę swoich możliwości wspomagali go.

Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Miał 65 lat, zmarł 9 sierpnia 2011 r. – nie zdążył odebrać swojej pierwszej emerytury.

 

 


                

 

                                Z żalem i smutkiem informujemy, że 16 lipca 2011 roku zmarł Jan Rojek, 

              dyrektor TVP Oddział w Krakowie, od 1992 roku członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.


 

21 lipca 2011 roku o godz. 10:30 w Bazylice Mariackiej w Krakowie zostanie odprawiona msza święta a o godz. 12:30 na Cmentarzu Rakowickim odbędą się uroczystości pogrzebowe.

Jan Rojek, ur. 17 III 1962 w Połomiu Dużym k. Bochni, zm. 16 VII 2011 w Krakowie. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, kierunek antropologia (1991). 1980-1982 pracownik Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego nr 3 (na terenie Huty im. Lenina) w Krakowie-Nowej Hucie. Od jesieni 1980 kolporter wydawnictw niezależnych; od I 1981 w "S", członek KZ w HPR. 13-16 XII 1981 uczestnik strajku w HPR na terenie HiL, organizator dostaw żywności dla strajkujących hutników. 2 X 1982 zatrzymany, od 4 X aresztowany tymczasowo, pobity podczas przesłuchania, osadzony w areszcie KW MO przy ul. Mogilskiej w Krakowie, nast. w AŚ przy ul. Montelupich, oskarżony o kolportaż ulotek o antypaństwowej treści, 24 XI 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie na 2 lata więzienia, w XII 1982 uczestnik dwutygodniowej głodówki, 24 II 1983 zwolniony (resztę kary zawieszono warunkowo); zwolniony z pracy. W l. 80. 14-krotnie zatrzymywany, kilkakrotnie pobity, 16-krotnie skazany na karę grzywny przez Kolegium ds. Wykroczeń. 1983-1984 zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budowy Elektrowni i Przemysłu Energoprzem, nast. do 1985 w MPK Kraków. W 1985 uczestnik rotacyjnej głodówki w kościele Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie, w 1987 w Bydgoszczy. Od 1985 działacz NZS UJ; 14 IV 1985 współzałożyciel Ruchu Wolność i Pokój w Krakowie, sygnatariusz deklaracji założycielskiej; organizator i uczestnik ok. 20 demonstracji i akcji protestacyjnych (pikiet, głodówek, petycji, happeningów, koncertów, spotkań i konferencji międzynarodowych dot. praw człowieka i obywatela, m.in. w 1987 w Warszawie w kościele przy ul. Żytniej i 25-27 VIII 1988 w kościele w Krakowie-Mistrzejowicach); 1985-1989 redaktor, autor, organizator działalności wydawniczej NZS i WiP, współpracownik pism "Bez Dekretu" i "Paragraf"; uczestnik zjazdów Ruchu WiP w Warszawie, Żarnowcu, Wrocławiu i Szczecinie. 1988-1989 organizator protestów przeciwko stacjonowaniu wojsk sowieckich w Polsce i obowiązującej przysiędze wojskowej. W III 1988 organizator akcji przeciwko ograniczaniu autonomii uczelni. IV/V 1988 organizator działań wspierających strajk w HiL. W X 1988 współorganizator bojkotu studium wojskowego na krakowskich uczelniach. W I 1989 współorganizator i uczestnik (w ramach WiP) pikiety przed KC PZPR w Warszawie. 24 II 1989 inicjator zatrzymania i wymiany ministra oświaty i szkolnictwa wyższego Jacka Fisiaka na przetrzymywanych przez MO kolegów. IV-VI 1989 członek Prezydium Małopolskiego KO "S", odpowiedzialny za techniczną część kampanii przed wyborami 4 VI 1989. 20 IV 1989 inicjator i współorganizator marszu gwiaździstego w Krakowie przeciwko kłamstwom oficjalnych mediów. 2 X 1989 inicjator i współorganizator wiecu, nast. bojkotu studium wojskowego na wyższych uczelniach (postulat usunięcia z programu studiów), inicjator i przywódca okupacji studium wojskowego UJ. 25 X 1989 inicjator okupacji i przejęcia lokalu ZSMP w Krakowie. Uczestnik kampanii wyborczej KLD w 1991. Od 1991 roku pracownik TVP Kraków; w 1994 ukończył kurs wydawców BBC; w 1996 stypendysta The United States Information Agency; wydawca, kierownik Wydziału Audycji Informacyjnych, od II 2010 dyrektor - redaktor naczelny TVP Kraków. Od 1992 w SDP, od 1998 członek ZZ Informacja TVP, od 2008 Stowarzyszenia NZS 1980. W 2007 współtwórca (wraz z Maciejem Grabysą) programu "Tropiciele. Krakowska ścieżka reportażu" (od 2009 "Kontrapunkt. Studio dokumentu i reportażu TVP Kraków"). Reporter, autor filmów dokumentalnych o tematyce społecznej i historycznej, m.in.: Misjonarz (2000), Sługa trędowatych (2001), Afrykańczycy (2002), reportaży wojennych z Chorwacji i Rwandy, trzęsienia ziemi w Iranie; wielokrotnie nagradzany na festiwalach filmowych i przeglądach twórczości TVP: Nagroda Teleexpresu (1993), Nagroda Ekspresu Reporterów (1995), wyróżnienie na XVI Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów Niepokalanów 2001. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010), Medalem Niezłomnym w Słowie (2010). Od 19 X 1982 rozpracowywany przez Wydział V KW MO/WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Remus - akta złożono do archiwum 16 VIII 1983, od 10 VI 1985 przez Wydział V WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Prezes - 31 III 1989 akta złożono do archiwum, 2 VI 1989 - 17VII 1990 przez Wydział III-1/Wydział OKPP WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Anarchiści.

 


 

                                     W dniu 25 czerwca 2011 r. zmarł nagle w wieku 59 lat

 

                                                              Red. Marian Krygier

      Wieloletni dziennikarz  Telewizji Polskiej w Łodzi. Za  uczciwą i godną postawę represjonowany przez władze stanu wojennego bezterminowym zakazem wykonywania zawodu. Podczas historycznych wyborów 1989 r. współtworzył i prowadził społecznie Studio„Solidarności.”  Komentator ekonomiczny i utalentowany publicysta  wyróżniony m.in w 2007 r. nagrodą BCC „Ostre pióro” .

                                                 Nie dokończył  swojej  dziennikarskiej  misji.

                                   Współczujemy Rodzinie i wszystkim, których śmierć ta zasmuciła.           

        Pożegnanie naszego Kolegi nastąpi  7 lipca o godz. 11,30 na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi.

 

                                                                                                  Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich                                                                                                                                 w Łodzi

 

 

 


 

Koleżanki i Koledzy

Zarząd Klubu Publicystów Ochrony Środowiska EKOS z głębokim żalem i smutkiem informuje, że 16 maja 2011 r. straciliśmy jednego z naszych Przyjaciół i Kolegów,
współzałożyciela naszego Klubu, członka Zarządu Klubu EKOS na początku lat 80-ych – red. 
Marka Antoniego Wasilewskiego.

Był jedną z legendarnych i barwnych postaci polskiego dziennikarstwa i osobą trwale związaną z ochroną środowiska i z działalnością naszego Klubu.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 
w najbliższy wtorek 24 maja 2011 r. o godz. 13.00 w Kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach.
W poniedziałkowej (23 maja 2011) "Gazecie Wyborczej" (wyd. stołeczne) ukaże się nekrolog w imieniu Klubu EKOS.

W załączniku umieszczamy też krótkie wspomnienie o naszym Przyjacielu.

Nigdy Go nie zapomnimy.

 

 

Pamięci pana Marka

Zarząd Klubu Publicystów Ochrony Środowiska EKOS z głębokim żalem i smutkiem informuje, że 16 maja 2011 r. straciliśmy jednego z naszych Przyjaciół i Kolegów, współzałożyciela naszego Klubu, członka Zarządu Klubu EKOS na początku lat 80-ych – red. Marka Antoniego Wasilewskiego.

Był jedną z legendarnych i barwnych postaci polskiego dziennikarstwa i osobą trwale związaną z ochroną środowiska i z działalnością naszego Klubu.

Być może mniej znane młodszym koleżankom i kolegom klubowym są inne karty z życia Pana Marka. Był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego (http://ahm.1944.pl/Marek_Antoni_Wasilewski/1można przeczytać barwną opowieść Pana Marka z tamtych trudnych dni. W okresie wojennym został dwukrotnie ranny. Był więziony w obozach jenieckich, skąd udało Mu się uciec do Jugosławii. Po wojnie ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Biologii i Nauk o Ziemi oraz Turkologia). Potem przez wiele lat pracował jako dziennikarz i publicysta, autor m.in. wspaniałych felietonów i humoresek podpisywanych jako „Żuk”, m.in. w „Słowie Powszechnym”, „Szpilkach”, „Wiadomościach Kulturalnych”.

Pisał do ostatnich chwil swojego długiego życia (ur. 1924 r.), m.in. w czasopismach wydawanych przez członków Klubu Publicystów Ochrony Środowiska EKOS. Był niezrównanym mistrzem słowa, niezwykłym erudytą, poliglotą i znawcą wielu dziedzin, nie tylko związanych z ochroną środowiska, czy też – jak zawsze poprawiał – z „sozologią”. Kochał książki i archiwalia. Miał potężną bibliotekę i czerpał z niej, jak ze źródła, inspiracje do swojej wspaniałej twórczości.

Red. Marek Antoni Wasilewski był nie tylko dziennikarzem i publicystą. Pozostawił po sobie także wspaniały dorobek literacki. Był poetą i prozaikiem, tłumaczem poezji z języka serbsko-chorwackiego, niemieckiego, tureckiego i azeri. Wielokrotnie odznaczany i wyróżniany był za twórczość literacką i dziennikarską, zwłaszcza w obronie polskiej przyrody. Kochał zwierzaki (koty!) i wielokrotnie stawał w ich obronie.

Charakterystyczna postać Pana Marka, z nieodłączną laseczką, zawsze będzie się nam kojarzyła i przypominała nasze wspólne reporterskie wędrówki po najpiękniejszych zakątkach naszego kraju. Pamiętamy jak dzielnie wędrował z nami po Tatrach.

Jego rozległa wiedza, erudycja i niepowtarzalny humor budziły powszechny szacunek.

Był bardzo lubianym Człowiekiem. Straciliśmy niezwykłą postać i osobowość.

Rodzinie i Bliskim składamy wyrazy szczerego współczucia.

Żegnamy Cię, drogi Panie Marku, ze smutkiem. Ale będziemy Cię pamiętać.

Klub Publicystów Ochrony Środowiska „EKOS”


 

 

Zmarł nasz drogi Kolega i Przyjaciel

 

 WITOLD SZYMANDERSKI

 

Pisał bardzo ciekawie, z talentem.

Był człowiekiem sprawiedliwym,

przejmował się losem innych ludzi -

to się czuje w Jego twórczości.

Gdy pisał -

zarówno jako publicysta, dramaturg i autor opowiadań -

zawsze pełne były pasji i siły przekonywania.

Był odpowiedzialnym za słowo.

 

Witku pozostaniesz w naszej pamięci.

 

Żonie - Hance i córce - Urszuli

składamy serdeczne wyrazy współczucia.

 

Koleżanki i Koledzy

 

Udostępnij
Komentarze
Disqus

Jest to archiwalna wersja portalu. Nowa wersja portalu SDP.pl, dostępna pod adresem: https://sdp.pl