Gościem najbliższego spotkania Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP, które odbędzie się jak zawsze w pierwszą środę miesiąca, będzie Tamara Elżbieta Jakżyna - reżyserka filmów dokumentalnych i telewizyjnych, scenarzystka z Moskwy, która zaprezentuje premierowy swój autorski film o Janie Pawle II pt. „Papież, który nie umarł”. Spotkanie odbędzie się jak zwykle w Domu Dziennikarza, przy Foksal 3/5 w Warszawie, w środę, 7 maja, ale później niż zwykle, bo o godz. 19.00. Otworzy bowiem tegoroczny cykl imprez organizowanych przez SDP „Maj na Foksal”.
Zapraszam serdecznie i do zobaczenia,
Teresa Kaczorowska, przewodnicząca Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP
*** Tamara Elżbieta Jakżyna – reżyserka filmów dokumentalnych i telewizyjnych, scenarzystka. Ukończyła Instytut Telewizyjny na Wydziale Dziennikarstwa Moskiewskiego Państwowego Uniwersytetu im. Łomonosowa w Moskwie, ze specjalnością „pracownik literacki telewizji i radia, dziennikarz” (tematem jej pracy dyplomowej byl „Polski Teatr Telewizji”, a zbierala materiał pod kierownictwem Jerzego Antczaka w TVP). Następnie ukończyła studia podyplomowe reżyserskie i scenograficzne, otrzymując dyplom reżysera filmów dokumentalnych i telewizyjnych.
Ponad 20 lat pracowała w Telewizji Publicznej w Moskwie – w redakcji muzycznej (ma średnie wykształcenie muzyczne) oraz w zjednoczeniu twórczym „Ekran”. Tam, poza ogromną ilością programów artystycznych z różnych dziedzin, stworzyła bardzo znane i popularne cykle autorskie: „Muzyka w teatrze, kinie i TV” oraz „Muzyka i poezja” (muzyczne szkice dokumentalne z elementami aktorskimi). W 1990 r. przyjęła propozycję pracy od znanego reżysera filmowego, dyrektora artystycznego studia „Credo” Wytwórni Filmowej „Centrnauczfilm”, w Studiu Filmów Dokumentalnych i Popularno-Naukowych „Wozrożdenije”. Nakręciła tam szereg filmów, w tym na zamówienie „Sovexportfilmu”, które zakupiły rosyjskie i zagraniczne stacje telewizyjne.
W 1993 r. Prezes Korporacji „Wideofilm” zaproponował jej objęcie studia „Muzyka i film” w charakterze dyrektora artystycznego. Wraz ze współpracownikami określiła zadania studia w następujący sposób: „W trudnym momencie przekształceń kinematografii, a mówiąc precyzyjniej, jej zrujnowania, będziemy tworzyć filmy, które mogą pomóc ludziom zachować duszę dla jaśniejszych i czystszych czasów – są to przede wszystkim filmy o historii, sztuce, o wybitnych postaciach różnych epok i narodów…”.
Na zamówienie Telewizji Rosyjskiej produkowała programy cyklu telewizyjnego „Reżyserzy kina światowego” (z okazji 100 lecia kinematografii) – między innymi, programy o wybitnych reżyserach: Viscontim, Fassbinderze, Chabrolu i in.
W ciągu ostatnich kilku lat (kiedy przerwy między zdjęciami zwiększyły się z powodu rozbieżności twórczych pomysłów reżysera a tematami, proponowanymi przez telewizję – jednego z podstawowych źródeł finansowania filmów dokumentalnych), zaczęła z powodzeniem współpracować z Rosyjską Symfoniczną Orkiestrą Filmową, realizując cykl filharmoniczny „Muzyka ekranu na żywo” – są to stworzone dla wieczoru w Sali Koncertowej im. P. Czajkowskiego muzyczne dokumentalne przedstawienia z wykorzystaniem dokumentów, zdjęć, fragmentów filmów itd. czyli pełnego arsenału reżysera – dokumentalisty.
Tamara Jakżyna pisze także artykuły o muzyce, o specyfice pracy kompozytorów muzyki filmowej, o teraźniejszym stanie kina dokumentalnego oraz jego problemach. Prowadzi warsztaty i wieczory – spotkania z filmem dokumentalnym w jednych z młodzieżowych centrów Moskwy.
Obecnie najwięcej czasu poświęca promocji kultury polskiej w Rosji, w tym filmów. Jest tym zafascynowana (prawdopodobnie niemałą rolę odgrywa jej polskie pochodzenie) – robi wywiady z wybitnymi polskimi reżyserami, pisarzami, muzykami, tłumaczy na język rosyjski wypowiedzi na temat ich poglądów na życie, zawód, twórczość. Jest redaktorem-kuratorem działu „Polska” Międzynarodowego Literacko-Artystycznego i Kulturalnego pisma „Mecenat i Świat”. Raz w miesiącu w Domu Kina w Moskwie prowadzi KLUB FILMU POLSKIEGO, w którym prezentuje młodym filmowcom i studentom wyższych szkół artystycznych, a także wszystkim zainteresowanym najlepsze filmy polskie…
Jest członkiem Związku Filmowców Rosyjskich, członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy FR i Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy, członkiem Rosyjskiej Akademii Sztuki Filmowej „Nika”.
Wybrana filmografia:
2012 - Papież, który nie umarł (tryptyk o Papieżu Janie Pawle II).
2011 – „Człowiek. Szkice do portretu Sokratesa Iwanowicza Starynkiewicza”.
(WFDiF, Warszawa)
Jednocześnie od 2008 r. – praca nad kontynuacją filmu o Papieżu Janie Pawle II.
2006 – został nakręcony, ale nie ukończony film o baletmistrzu Borysie Ejfmanie (kłopoty finansowe)
2005 – Nie lękaj się! Modlę się za ciebie! (dwuczęściowy dokument-esej o pontyfikacie Jana Pawła II)
2001 – Wasilij Rodionowicz Pietrow (film poświęcony 125. rocznicy urodzin znakomitego rosyjskiego basa Teatru Bolszoj)
1996 – Zbaw, Panie, lud twój (o rosyjskich śpiewach cerkiewnych XVII-XVIII wieku)
1995- Było słychać w oddali … (о dziejach muzyki dzwonów na Rusi)
1994- Słodkie marzenie (о kompozytorze P. I. Czajkowskim) – koprodukcja z Francją
1991-1993 Dotrzeć do serca (trzyczęściowy film dokumentalny o kompozytorze A. Sznitkem)
1990 – Wibracje duszy (о artyście-malarzu Čiurlionisie)
1988 – Muzyka Eduarda Artiemjewa – w zbliżeniu (dwie części)
1987 – Drogi miłości (w koprodukcji z Armenią)
1986 – Dlaczego mnie to interesuje (dwuczęściowy film dokumentalny o kompozytorze Andrieju Pietrowie)
1984 – Muzyka w Teatrze im J. Wachtangowa
1984 – Droga do widza
1984 – Święto duszy
1983 – Pieśń o marzeniu
1982 – Śpiewamy poezję
1981 – Muzyka w filmach Eldara Riazanowa
