Zasłużeni dziennikarze, Joanna Łukasiewicz-Wyrwich i Mirosław Wyrwich, odmówili przyjęcia z rąk Bronisława Komorowskiego Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski.
Mirosław Mateusz Wyrwich oraz Joanna Łukasiewicz-Wyrwich w czasach PRL współpracowali z prasą podziemną i działali w strukturach „Solidarności”. Gdy Kancelaria Prezydenta RP poinformowała ich, że zostały im przyznane Krzyże Kawalerskie Orderu Odrodzenia Polski, Mirosław Mateusz Wyrwich i Joanna Łukasiewicz-Wyrwich odmówili ich przyjęcia.
W liście do Bronisława Komorowskiego, przesłanego również do mediów napisali, że nie mogą przyjąć Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski od „tego, który nie znalazł miejsca na krzyż przed pałacem prezydenckim.” Stwierdzili również, że nie akceptują postawy prezydenta w stosunku do ludzi „odpowiedzialnych za zbrodnie Grudnia 1970 i stanu wojennego. Szczególnie zaś Pana stosunku do katastrofy smoleńskiej.”
Joanna Maria Łukasiewicz-Wyrwich była w latach 1973-1982 dziennikarką pisma „Chłopska Droga”. Od 1980 do1981 członkini prezydium KZ „S”. XII 1981 – III 1985 współpracowniczka „Tygodnika Wojennego”; redaktorka, autorka tekstów; współzałożycielka i koordynatorka działalności filii „TW” w Szczecinie, Wrocławiu, Kielcach. W latach 1994-1995 współpracowniczka Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy, odpowiedzialna za przygotowanie analiz społeczno-politycznych. 1996-2000 współpracowniczka Fundacji Instytut Lecha Wałęsy. Od 1975 r. członkini SDP.
Mirosław Mateusz Wyrwich, w latach 1977-1980 pracownik Telewizji Polskiej w Warszawie.
W 1980 publicysta czasopism „Kultura”, „Literatura”, „Polityka”. Od IX 1980 w „S”; w 1981 dziennikarz działu informacyjno-związkowego „Tygodnika Solidarność”. XII 1981 – III 1985 współpracownik, autor,redaktor, „Tygodnika Wojennego”. W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu, w podzespole ds. samorządu terytorialnego. Od 1990 publicysta pism: „Spotkania” (1990-1993), „Nowa Gazeta” (1993), „Nowe Państwo” (1995-2000), „Życie” (2000-2002), „Tygodnik Solidarność” (2002-2004). Autor reportaży społeczno - historycznych w TVP (1995-2005). 1995-1996 współpracownik Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy, a następnie w latach 1996-2000 współpracownik Fundacji Instytutu L. Wałęsy. 1998-2000 członek Chrześcijańskiej Demokracji III RP. Od 2004 autor artykułów w pismach katolickich „Niedziela”, „Droga”, „Przewodnik Katolicki”. Autor książek: Łagier Jaworzno (1995), Czarne i białe (2000), W celi śmierci (2002), Kapelani „Solidarności” t. 1-2 (2005-2007), Trzecia wojna światowa (2008). Zasłużony Działacz Kultury (1999), odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2006). Był również sekretarzem redakcji „Forum Dziennikarzy” SDP.
Opr. mp
