Promocja książki Kazimierza Boska oraz projekcja filmu PKF „Pogrzeb po 400 latach”.
4-11; 17:00 (Warszawa)
Polski Oddział Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC), Wydawnictwo AULA oraz Marzena Baumann-Bosek zapraszają 4 listopada (piątek) o godz. 17:00 do Domu Literatury przy Krakowskim Przedmieściu 87/89, sala nr 2, na promocję książki Kazimierza Boska „Na tropie tajemnic Jana z Czarnolasu”.
W programie również m.in. pokaz dokumentalnego filmu Polskiej Kroniki Filmowej anno 1984 „Pogrzeb po 400 latach”, czyli wycofanej przez cenzurę kroniki filmowej Marii Góralczyk. Można też będzie nabyć książkę po promocyjnej cenie.
Kazimierz Bosek (ur. 26 lipca 1932, zm. 27 lipca 2006) - polski dziennikarz, publicysta, znawca życia i twórczości Jana Kochanowskiego. Studiował dziennikarstwo i historię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był synem przedwojennego komendanta policji i z tego powodu - po usunięciu ze studiów jako "elementu klasowo obcego" – został wcielony w stopniu szeregowego do karnych batalionów kopalnianych Wojska Polskiego (1953-1955). Publikował w „Po prostu”, „Współczesności”, „Kamenie”, „Od Nowa”, był kierownikiem działu prozy w „Literaturze”. W tej redakcji założyciel i przewodniczący koła "Solidarność" (1980). W latach 90-tych krótko w Wydawnictwie Agora. Autor esejów, reportaży literackich (głównie o Janie Kochanowskim), scenariuszy filmów dokumentalnych - „Uranowe piętno”,1992, reż. Andrzej Wójcik, „Zostanie legenda,” 1998, reż. Maciej Pieprzyca, „Czarni baronowie”, 2000, reż. Wanda Różycka-Zborowska. Czarnymi baronami nazywano żołnierzy karnych batalionów kopalnianych, których zmuszano do pracy pod ziemią - m.in. w kopalni uranu k. Jeleniej Góry. Książki: „Imię ziemi mojej” (1965), „Cyrograf na własnej skórze” (1965), „Na tropie tajemnic Jana z Czarnolasu” (wyd. Aula, Warszawa 2011) - oraz liczne artykuły.
Kazimierz Bosek odkrył miejsce pierwszego pochówku Jana Kochanowskiego - w kościele św. Michała w Lublinie. 21 czerwca 1984 r. zorganizował uroczystości pogrzebowe szczątków Jana Kochanowskiego w Zwoleniu.
Był członkiem SDP, ofiarnie pracował we władzach stowarzyszenia po 1989 r., m.in. w Naczelnym Sądzie Dziennikarskim.
bd.
