I nagrodę na Festiwalu Sztuki Faktu w Toruniu (Grand Prix Festiwalu) otrzymał Adam Bogoryja-Zakrzewski za reportaż „Spór o kładkę”. W dziedzinie filmu dokumentalnego główną nagrodę zdobył Janos Krawczyk za film „Matka 24 H”. Bohaterem reportażu A. Bogoryji-Zakrzewskiego jest Władysław Skrzypacz z wioski Krawce-Skrzypacze na Podkarpaciu. Szósty rok toczy bój z inspektorem nadzoru budowlanego i władzami dwóch gmin o prawo do kładki w miejscu zlikwidowanego mostu.
Dzięki kładce droga do szkoły, do lekarza, do sklepu trwa minuty, bez kładki — ponad godzinę, okrężną, wyboistą, leśną drogą. Niestety, w myśl bezdusznego prawa kładka wybudowana przez Pana Władysława jest samowolą budowlaną. Niespodziewanie wspomogły go: Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wstrzymał rozbiórkę i już po raz drugi nakazał urzędnikom wziąć w tej sprawie pod uwagę tzw. czynnik ludzki. Sprawa w toku. II nagrodę otrzymali Beata Hyży-Czołpinska za reportaż „Jest taka granica cierpienia” oraz Adam Barwiński i Sebastian Napieraj za reportaż „Dzikun” Pierwszy z reportaży jest opowieścią o pacjentach białostockiego Hospicjum dla dzieci. Są w nim rozmowy nieuleczalnie chorego dziecka, rodziców i lekarza, ich rozważania, refleksje i lęki składają się na portrety ludzi, konfrontujących się codziennie ze śmiercią i definiujących każdego dnia pytania o sens życia. Przewodnikiem po granicach cierpienia jest doktor Dariusz Kuć. Drugi przedstawia historię człowieka, któremu rytm życia wyznaczała i nadal wyznacza praca. Jan Bączyk przepracował w Stoczni Szczecińskiej 43 lata. Gdy stocznię zamknięto, pan Jan nie przestał do niej przychodzić. Od trzech lat, każdego dnia wyrusza do stoczni, by dokarmiać koty, które pozostały tam po odejściu pracowników. Film „Matka 24 H” Janosa Krawczyka opowiada o tym, jak obraz Matki Boskiej Częstochowskiej „wędruje” po rodzinach, od domu do domu, pozostając w każdym z nich przez 24 godziny. Osią filmu jest dom Justyny — osiemnastolatki, która po śmierci matki stara się o przejęcie praw nad osieroconym rodzeństwem. Film jest próbą odpowiedzi na pytanie, czym jest wiara w kontekście tragedii życiowej, cierpienia i bezradności.
Wyróżnienia otrzymali: Aleksandra Rek, Izabela Szukalska, Andrzej Mańkowski, Łukasz Kowalski i Fabian Zając.
Festiwal Sztuki Faktu zorganizowany w Toruniu przez TVP i miasto Toruń trwał od 11 do 13 kwietnia. Promował gatunki misyjne wyrastające z konkretnych zdarzeń — reportaż, dokument, teatr faktu. W czasie Festiwalu pokazano kilkadziesiąt reportaży i filmów dokumentalnych wyprodukowanych przez i dla Telewizji Polskiej. Program festiwalu obejmował także panele z udziałem historyków i krytyków oraz koncerty. W specjalnym przeglądzie pokazane zostały spektakle Teatru Telewizji oparte na prawdziwych zdarzeniach (wybór z całego dorobku Teatru Telewizji). Społeczne jury festiwalu - Beata Kubiczek, Lidia Duda, Irena Piłatowska-Mądry, Marek Miller i Jacek Bławut - przyznało nagrody w kategoriach reportaż, dokument i teatr. W czasie „Nocy Reporterów” publiczność festiwalowa mogła spotkać się zespołami „Reportera Polskiego”, „Magazynu Ekspres Reporterów”, „Polski bez fikcji”, „Sprawy dla reportera” oraz redakcjami dokumentu i twórcami – dziennikarzami, reżyserami, operatorami. Dyrektorem artystycznym Festiwalu był Jacek Snopkiewicz z TVP.
Inf. własna mp
