M  A  J     N  A     F  O  K  S  A  L

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich

zaprasza na wieczór z

Krystianem Brodackim

autorem książki „Trzy twarze Juliana Haraschina”

środa 27 maja 2015 r., godz. 18.00

w Centrum Prasowym Foksal

Dom Dziennikarza przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie

„Trzy twarze Juliana Haraschina” to dzieło wielowątkowe, ale podstawowe trzy wątki zasygnalizowane w tytule odnoszą się do trzech okresów w życiu człowieka, znanego w Krakowie jako „Krwawy Julek”. Wątek pierwszy to zbrodnicza działalność Haraschina jako sędziego Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie w latach 1946 - 1951: ma na sumieniu ponad 60 wyroków śmierci. Wątek drugi to działalność „naukowa” Haraschina jako szefa Studium Zaocznego Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie zajął się fałszowaniem dyplomów magisterskich… Wątek trzeci dotyczy  okresu od końca lat 60. aż po rok 1984, kiedy to Haraschin pracował wydajnie dla Służby Bezpieczeństwa PRL jako jej tajny współpracownik; szczególną wartość dla SB miały jego niezliczone donosy na Kościół katolicki, a zwłaszcza na swego szwagra ks. Franciszka Macharskiego. Książka „Trzy twarze Juliana Haraschina” jest owocem bez mała dwudziestoletniej pracy autora. Podjął on ten trud w przekonaniu, że nakreślenie możliwie pełnej sylwetki tego zbrodniarza sądowego, oszusta i donosiciela jest niezbędne. Jego biografia w jaskrawy sposób pokazuje fałsz, zakłamanie, ohydę systemu politycznego, dzięki któremu „Krwawy Julek” mógł funkcjonować. Dziś, gdy o państwie Bieruta, Gomułki, Gierka, Kani, Rakowskiego mówi się często w sposób oględny, „politycznie poprawny”, relatywizujący związane z nim zło, gdy komunizm w Polsce w ciągu 25 lat niepodległości nie został rozliczony, a młode pokolenie otrzymuje w szkole i mediach obraz przeszłości niepełny lub wypaczony, opowieść o karierze Haraschina wydaje się bardzo na czasie.

 

*Krystian Brodacki – publicysta, krytyk, fotograf, pianista, wokalista, konferansjer, organizator… Jego życie zawodowe biegło (i biegnie) dwutorowo: z jednej strony – pasja jazzowa, z drugiej zainteresowania problematyką społeczną, polityczną, kulturalną.  Jest absolwentem Politechniki Krakowskiej (Wydział Mechaniczny) i Studium Dziennikarskiego UW. Publikował w „Polityce”, „Argumentach”, „Kurierze Polskim” i „Przeglądzie Technicznym”,  w „Expressie Wieczornym”, „Czasie Krakowskim”, „Niedzieli” i przede wszystkim w „Tygodniku Solidarność”. Na jego łamach opisał tragedię Bohdana Różyckiego i Marka Kublińskiego, młodych krakowskich spiskowców, którzy w walce przeciw sowieckiej władzy w Polsce oddali życie. 

W latach 70. wraz z Emilem Morgiewiczem, Adamem Wojciechowskim i Jackiem Wegnerem redagował podziemny antykomunistyczny periodyk „U progu”. W 1980 r. założył w redakcji „Przeglądu Technicznego” koło NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym jako jedyny dziennikarz „PT” odmówił stawienia się przed tzw. komisją weryfikacyjną i stracił pracę.

Jest autorem antologii „Polskie ścieżki do jazzu” (1980), monografii Zbigniewa Namysłowskiego „Follow Namysłowski” (1984), albumu fotografii poświęconego kapliczkom przydrożnym w powiecie wielickim „Święte znaki” (2002) oraz „Historii jazzu w Polsce” (2010). Był pomysłodawcą                                                   i dyrektorem jedynego na świecie międzynarodowego konkursu filmów o tematyce jazzowej pt. „Jazz Film Salon”.

Udostępnij
Komentarze
Disqus

Jest to archiwalna wersja portalu. Nowa wersja portalu SDP.pl, dostępna pod adresem: https://sdp.pl